รัฐธรรมนูญ D +

จากผลการลงประชามติเห็นชอบรัฐธรรมนูญ ตามที่ กกต. ประกาศตัวเลขใน web site คือ คะแนนเห็นชอบคิดเป็นร้อยละ 56.69 และคะแนนไม่เห็นชอบ ร้อยละ 41.37 นั้น ผมมีข้อพิจารณาดังนี้ครับ

1. ตัวเลข 56 % นั้นเป็นตัวเลขที่มีนัยสำคัญทางการเมืองอย่างยิ่ง เพราะจะส่งผลอย่างน้อย 2 ประการ

1.1 สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วคือ การประกาศ “ยอมแพ้” ของกลุ่ม นปก. ซึ่งเมื่อวานนี้ผมสามารถยืนรอรถเมล์ที่สนามหลวงได้โดยไม่ "รำคาญหู" อีกต่อไป และรู้สึกดีใจแทนตำรวจที่ได้กลับไปดูแลความปลอดภัยของบ้านเมืองได้ หลังจากที่ต้องนั่งเฝ้าพวกเย้ว ๆ ไร้สาระ มาหลายเดือน
แม้ว่าอาจจะมีการกลับมาชุมนุมใหม่ได้อีกครั้งหากเกิดเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์บางอย่างเช่น พล.เอก สนธิ ประกาศลงเลือกตั้ง

1.2 ทำให้ความชอบธรรมของรัฐธรรมนูญฉบับนี้อยู่ในระดับที่พอไปได้ คือพอที่จะกำราบพวกโหวตล้มได้ในระดับหนึ่ง เพราะ 56 – 41 = 15 เป็นตัวเลขที่ไม่น้อย แต่ความชอบธรรมที่ว่านี้ก็ไม่สูงชนิดที่ทำให้รัฐธรรมนูญนี้แตะต้องไม่ได้ (เหมือนอย่างที่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชอบอ้าง 19 ล้านเสียง) ณ จุดนี้เองที่พอจะเปิดทางในการแก้ไขรัฐธรรมนูญให้กระทำได้ง่ายขึ้น หากรัฐบาลหรือผู้กุมเสียงในสภาทั้งสอง หลังการเลือกตั้ง ยอมลงมาเล่นด้วย

2. กลไกกำนัน ผู้ใหญ่บ้านที่รัฐบาลโดยเฉพาะอย่างยิ่งมหาไทยพยายามใช้นั้น แทบจะไม่ได้ผลจริงในทางปฏิบัติ อาจเป็นเพราะ

2.1 กำนัน ผู้ใหญ่บ้านลงไปทีหลัง อดีต ส.ส. ไม่ว่าจะเป็น ภาคไหน แนวโน้มคะแนน เป็นไปตามคะแนนของ ส.ส. ฐานเสียงเดิม ซึ่งลงไป “บอก” ชาวบ้านว่าให้ รับ หรือ ไม่รับ

2.2 เฉพาะอย่างยิ่งภาคอีสาน จากการพูดคุยกับญาติพี่น้องที่ อุบลฯ บ้านเกิดของผม ได้ความว่า มีการรณรงค์คว่ำร่างรัฐธรรมนูญ โดยบิดเบือนเนื้อหาว่า ถ้ารัฐธรรมนูญผ่าน จะเลิกโครงการ 30 บาท, รัฐธรรมนูญเขียนห้ามทักษิณกลับเมืองไทย หรือห้ามทักษิณเล่นการเมืองอีก ทำให้ชาวอีสาน โดยเฉพาะตามต่างอำเภอซึ่งรักทักษิณอยู่แล้ว กลัวหนักเข้าไปอีกจึงรีบไปโหวตไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ กลไกกำนัน ผู้ใหญ่บ้านก็ไม่อาจต้านกระแสไม่รับเช่นนี้ได้

3. คะแนน ร้อยละ 56 หรือ 56 ส่วน 100 นั้นถ้าให้ตัดสินอย่างการสอบไล่ ก็หมายความได้เพียงอย่างเดียวคือ นิสิตคนนี้ได้เกรด D+ ในวิชานี้

3.1 เราอาจจะเปรียบการลงมติร่างรัฐธรรมนูญครั้งนี้เป็น “การสอบ” ของนิสิต คนหนึ่งซึ่งอาจจะเป็นการสอบปลายภาคของวิชาใดวิชาหนึ่ง หรืออาจจะเป็นการสอบวิทยานิพนธ์ก็ได้ ตัวนิสิตผู้เข้าสอบก็ไม่ใช่ใครที่ไหนครับ แต่เป็น ส.ส.ร. ทั้งหมดนั่นเอง และกรรมการตรวจข้อสอบ หรือกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ก็คือประชาชนผู้มีสิทธิออกเสียงประชามติในครั้งนี้นั่นเอง

3.2 การที่นิสิตผู้นี้ทำคะแนนได้เพียง 56 ส่วนร้อยหรือได้เกรด Dog + นั้นอาจมาจากหลายเหตุปัจจัย
3.2.1 เหตุปัจจัยฝ่ายนิสิตผู้เข้าสอบเอง เช่น นิสิตเตรียมตัวมาไม่ดีพอ อ่านหนังสือมาน้อย เพดานความรู้ต่ำกว่าข้อสอบที่ถาม ขาดความเข้าใจในองค์ความรู้ทั้งภาพกว้างและความลึกซึ้ง

3.2.2 เหตุปัจจัยฝ่าย กรรมการผู้สอบ ซึ่งมีจำนวนมาก เช่น กรรมการบางคนตั้งมาตรฐานไว้สูงมาก กรรมการบางคนมีความรู้น้อยกว่านิสิตผู้สอบ บางคนตรวจข้อสอบโดยไม่ได้อ่านสมุดคำตอบเลยเพราะความรู้ต่ำกว่าผู้เข้าสอบเสียอีก แต่มีคำตอบไว้ในใจแล้ว กรรมการบางคนมีอคติต่อนิสิตว่านิสิตเป็นลูกของอาชญากร กรรมการบางคนมักง่ายปล่อย ๆ ให้ผ่านไปเถอะจะได้จบ ๆ ไป โดยไม่คิดเลยว่าเป็นการปล่อยให้นิสิตที่ไม่มีความรู้ ไม่มีคุณธรรม ไม่มีคุณภาพ จบออกไปจากสถาบันของเรา

3.3 โดยสรุปก็คือจะอย่างไรก็ตามผลการสอบก็ออกมาแล้ว จะพอใจหรือไม่ก็คงต้อง “เคารพกติกา”
ซึ่งอย่าลืมว่า “กติกาของคุณ ก็ไม่ใช่กติกาของผม” (ทั้ง 2 ประโยค เป็นคำพูดของอดีตนายกรัฐมนตรีทั้งคู่ ประโยคแรกเป็นของอดีตนายกรัฐมนตรีที่โดนรัฐประหารเมื่อปีที่แล้ว
ประโยคหลังเป็นของอดีตนายกรัฐมนตรี 2 สมัย ซึ่งเข้ามาหลังเหตุการณ์ รสช. และพฤษภาประชาธรรม)

แต่ก็ลองคิดดูแล้วกันครับว่า เรียนหนังสือได้ D+ เนี่ย น่าภาคภูมิใจมาก?
ทำอย่างไรดีหละ ลองปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นสิ

ป.ล. ใครสัญญาอะไรไว้อย่าลืมแล้วกัน “รับก่อน แก้ทีหลัง”

ลืมไม่ลง
...ไม่ลืม ไม่ลืมไม่เลือน เหมือนเดือนคู่ฟ้า ไม่ลืมรสรักที่เคยฟากฝัง
ไม่ลืมความหลังเมื่อครั้งผ่านมา จวบจนชีวาสิ้นก็ไม่ลืม
ไม่ลืม ไม่ลืมไม่เลือน ชั่วเดือนและปี ไม่ลืมรักเราที่เคยสุขสันต์
ไม่ลืมความฝันเมื่อครั้งก่อนนี้ กี่เดือนกี่ปีฉันก็ไม่ลืม
ขอเพียงแต่เธออย่าเผลอลืมก่อน ส่วนฉันแน่นอนไม่เคยจะลืม
ยังจำรสหวานอันซึ้งซ่านใจ ไม่เคยแหนงหน่ายเปลี่ยนใจหลงลืม
ดูดดื่มเพียงนี้หรือพี่จะลืม
ไม่ลืม ไม่ลืมสัญญาที่เคยผูกพัน
ว่าเราสองคนจะครองหมั้นหมาย กอดคอกันตายมิคลายจากกัน
ตราบสิ้นชีวันฉันก็ไม่ลืม…
(เพลงลืมไม่ลง ครูสุรพล สมบัติเจริญ ราชาเพลงลูกทุ่งไทย)

หลายคนอาจเรียกรัฐธรรมนูญฉบับนี้ว่าฉบับ ค.ม.ช. บ้าง

ฉบับทหารบ้าง

ฉบับ สสร. 2 บ้าง

ฉบับเผด็จการบ้าง

ฉบับ คถช. (คลุมถุงชน) บ้าง

แต่สำหรับผม ต่อแต่นี้ไป ผมจะเรียก “ชื่อเล่น” รัฐธรรมนูญฉบับนี้ว่า “รัฐธรรมนูญ Dog +” ครับ