สังคมไทย สังคมแห่งการ “ลูบหน้าปะจมูก”

สังคมไทย สังคมแห่งการ “ลูบหน้าปะจมูก”

ผมตัดสินใจลุกขึ้นมาเขียนเรื่องนี้ เพราะรู้สึก “เบื่อ” กับสังคมไทย แม้ว่าขณะที่เขียนนี้ผมจะไม่ได้อยู่ในประเทศไทย แต่ผมสัมผัสได้จากการแสดงออกของ คนไทย “ส่วนหนึ่ง” ที่พอมีภาพยนตร์หรือละคร "แบบก้อง – พี" แบบที่ผู้ที่ “อ้างตัว” ว่าเป็นผู้รักเสรีภาพ รักความเท่าเทียม ต่อสู้เพื่อสิทธิสตรีบ้าง สิทธิมนุษยชนบ้าง ต่อต้านการแบ่งแยกชนชั้น หรืออะไรก็แล้วแต่สุดแสนสวยหรูแล้วแต่จะเรียก กลับนิ่งเฉย ไร้ปฏิกิริยา ต่อพฤติกรรม “ตั้งแง่” รังเกียจหรือรำคาญแค่แม้กระทั่ง "กระแส" กระทู้ในชุมชนออนไลน์ มิพักต้องพูดถึงตัว “บุคคล” หรือ “พฤติกรรม” ซึ่งคนส่วนหนึ่งในสังคมยังคงมองว่าเป็น “สิ่งผิด”

สำหรับเรื่องของ “กระแส” ความนิยมที่เกิดจากภาพยนตร์ก็ดี ละครก็ดี คงต้องยอมรับว่ามันก็เป็น "แค่" กระแสจริง ๆ เหมือนกรณี "โต้ง-มิว" เมื่อสองปีก่อน แต่ที่ผมอยากรู้มากไปกว่านั้นคือถ้า “มี” แบบนี้อีก จะ “เป็น” แบบนี้กันอีกมั้ย ทั้งฝ่ายผู้ถูกเรียกว่า "ผู้สร้างกระแส" และ "ผู้รำคาญกระแส"

และอยากรู้ยิ่งขึ้นไปอีกว่า "นักสิทธิมนุษยชน" ก็ดี "นักเสรีนิยม" ก็ดี "ผู้ใฝ่หาความเท่าเทียม" ก็ดี เคยเก็บประเด็นเหล่านี้มา "ขบ" กันบ้างหรือไม่ เคยคิดจะออกมาพูดถึง สิทธิมนุษยชนของคนกลุ่มนี้บ้างหรือไม่

หรือคนเหล่านั้น ก็แค่พวก “ลูบหน้าปะจมูก” ไปวัน ๆ และใช้ชีวิตอยู่ในวงการนักกฎหมาย โดยอ้างสิทธิมนุษยชน เสรีภาพ และความเท่าเทียม เพื่อรับใช้เป้าประสงค์ของตนเองเท่านั้น

ผมกล่าวทั้งสิ้นในฐานะนักกฎหมายที่สนใจประเด็นสังคม